சுந்தரியே ஒரு வார்த்தை சிந்தி விடு

அன்புள்ள உயிருக்கு

வண்ணமலர்த் தோட்டம் வாடிக் கிடக்குது
எண்ணமெங்கும் உன்பெயர் தேங்கிக் கிடக்குது
திண்ணமுடன் வந்து திருந்தாத இதயத்தில்
கொண்டு வந்த காதலை கொல்லாமல் கொலுவேற்று

மஞ்சமதில் நிலைத்திருக்க மான்விழியே வந்துவிடு
வஞ்சி உனை கெஞ்சுகிறேன் வசந்தத்தை தந்துவிடு
பிஞ்சுமனம் உனைத்தானே தஞ்சமென்று வந்துவிட்டேன்
நெஞ்சினிலே ஓரிடத்தை கொஞ்சமாக தந்துவிடு

சந்தோஷ வாழ்வில் சாதனைகள் செய்வோம்
செந்தூர உலகில் சுதந்திரமாய் திரிவோம்
சிந்தும் சிரிப்பில் ஆன்மாவை சிக்க வைக்கும்
சுந்தரியே ஒருவார்த்தை சிந்திவிடு

இப்படிக்கு உடல் 

அக்கினி
ச. நித்தியராம்